eerste stapjes

Hij duwt zijn doos met blokjes dapper door de living. Gillend verovert hij de ruimte. Zo moet de holenmens definitief mens geworden zijn…

economische crisis

De vooronderstelling van de economische crisis is dat de economie elk jaar moet groeien, want als die niet groeit is het crisis. Groeien is goed, inkrimpen is slecht. Dus moet de economie gestimuleerd worden om weer te groeien; de consument aanzetten om weer meer te consuME(E)Ren.

Hoe lang moeten we weer wachten op een gezagvolle stem die hierbij durft vraagtekens plaatsen. Waarom moeten we altijd groeien. Is dat altijd goed? Kunnen we wel altijd blijven groeien? Zou het niet beter zijn om af en toe wat meer in te krimpen (op een gecontroleerde manier)?
Revivel voor het consuMINDERen!

bloedbad in Dendermonde 2

Eén “willekeurig” detail blijft door mijn hoofd spoken: “Hij droeg een kogelvrije vest”…
Waar koop je dat eigenlijk? Niet in de winkels waar ik kom. Misschien moet je dat bestellen. En je maat opgeven. Met buikje of zonder. Light versie of full options.
Natuurlijk koop je dit via internet. Even opzoeken op Google en je weet al niet meer welke te kiezen. De overvloed is overweldigend, met demonstratiefilmpjes en alles. Stuurt men dat dan ook in een “anoniem” pakket? Zoals met seks-speeltjes. Kwestie de buren niet te alarmeren.
Het blijft intrigeren. Waarom een kogelvrije vest aandoen, terwijl je zoveel km moet fietsen. Kan niet comfortabel zijn.
Misschien droomde hij van een “spectaculaire” omsingeling, met loeiende sirenes, helikopters en scherpschutters op alle daken. Het spectakel dat je ziet bij een (gedramatiseerde) gijzeling. De stiekeme droom van elke puberale jongen: heel snel en spectaculair een beroemdheid worden. Meestal gedroomd als held, hier duidelijk als anti-held.

bloedbad in Dendermonde

Om ter luidst schreeuwt iedereen “waarom”. De (meer dan vermoedelijke) dader huldigt zich in stilzwijgen waardoor we nog geen greintje idee hebben van motief en/of aanleiding, laat staan bedoeling.
Maar stel nu dat we dat wel zouden hebben, stel nu dat Kim De Gelder wel tekst en uitleg zou geven bij zijn moordend bezoek aan het kinderdagverblijf in Dendermonde. Zouden we dan genoegen kunnen nemen met deze uitleg? Is er een uitleg denkbaar die ons het gevoel kan geven “nu begrijp ik het waarom”?
Zeker niet voor de ouders van de 2 overleden kindjes. Ook niet voor de familie van de overleden kinderverzorgster. En bij uitbreiding, niet voor de ouders van de andere kinderen, de families, de inwoners van Dendermonde, de families en kennissen van de inwoners van Dendermonde, en ga zo maar door.
De schreeuw naar het waarom is dubbel. Enerzijds vraagt iedereen zich af wat iemand kan bezielen dergelijk bloedbad aan te richten. En eenmaal we dat weten, kunnen we onszelf weer gerust stellen: onze eigen demonen zijn niet van vergelijkbare aard, dus we zullen dit soort misdaad zelf nooit plegen. Maar anderzijds schreeuwen we ook een veel fundamenteler waarom. Het waarom dat ons overvalt bij elk lijden. Het waarom van de ongeneselijke ziekte die “alleen de goede mensen treft”. Of het waarom bij de zoveelste natuurramp, met per definitie alleen onschuldige slachtoffers. Met andere woorden, het eeuwige waarom van lijden en dood: universeel, alomtegenwoordig in elk mensenleven en onbeantwoordbaar.

eerste toespraak president Barak Obama

Bijna onmiddellijk na het uitspreken van de eerste toespraak van president Barak Obama, kunnen we deze al integraal, en in het Nederlands, lezen, becommentariëren, en zelfs kopiëren. Het internet als mondiale “belleman”.

Meest fascinerend is ongetwijfeld dat deze toespraak het geen enkele keer heeft over “vernieuwing”. En “nieuw” wordt voornamelijke gebruikt met verwijzing naar het verleden. Het historisch besef dat hieruit spreekt is tegelijk verpletterend èn verfrissend. Het hedendaagse “crisisgevoel” wordt aangegrepen om de toekomstdroom, die Amerika heet, visionair te schetsen. Maar hiervoor wordt niets nieuws gebruikt, alles wordt gefundeerd “in den beginne”.

Deze toespraak ademt een gelijkaardige sfeer als Genesis 1 uit . Hierin lezen we eveneens een visionair en ideaal toekomstbeeld, gefundeerd op hoe het “in den beginne” was  en als remedie voor een diepe crisis in de eigen identiteit.

hilarisch

conflict Israël-Palestina: (des)informatie

De eindeloze stroom van informatie en desinformatie over de huidige escalatie van het Israël-Palestina conflict in Gaza, doet de noodzaak van goede achtergrondinformatie groeien. Vooral het plotse besef dat het blijkbaar niet meer vanzelfsprekend is om Hamas een terroristische organisatie te noemen.

Na wat speurwerk volgende steengoede site gevonden: Vrije Encyclopedie van het Conflict Israël – Palestina. Het is even wennen voor je je weg vindt in deze site, maar dat geldt ook voor het conflict. De meest actuele informatie zal je er niet vinden, maar inzicht in de achtergrond en de dynamiek van dit reeds 3000 jaar oude conflict staan goed gestructureerd en zo objectief mogelijk weergegeven.

hoe toeval soms heel ver kan gaan

Op internet kwam ik volgend tekstje tegen. Het is niet duidelijk van wie het afkomstig is, dus vermeld ik geen bron. Wie weet van wie het komt, mag dit altijd melden. Ere wie ere toekomt.

Abraham Lincoln werd lid van het Amerikaanse congres in 1846; John F. Kennedy in 1946.
Lincoln werd president van de Verenigde Staten in 1860, Kennedy in 1960.
De namen Lincoln en Kennedy bevatten elk zeven letters.
Beide presidenten bekommerden zich om de rechten van de mens.
Hun beider vrouwen verloren kinderen terwijl ze in het Witte Huis woonden.
De secretaresse van Abraham Lincoln heette Kennedy, die van Kennedy heette Lincoln.
Ze kregen allebei op een vrijdag een kogel in het hoofd. Hun vrouwen waren op dat ogenblik bij hen. Lincoln en Kennedy werden allebei doodgeschoten door iemand uit het zuiden van de V.S. Ze werden ook allebei opgevolgd door iemand uit het Zuiden. Hun beider opvolgers heetten Johnson. Andrew Johnson, die Lincoln opvolgde, werd geboren in 1808. Lyndon Johnson, de opvolger van Kennedy, werd geboren in 1908.
John Wilkes Booth, de moordenaar van Lincoln, werd geboren in 1839. Lee Harvey Oswald, de moordenaar van Kennedy, zag het levenslicht in 1939. Beide moordenaars gingen door het leven onder hun drie namen, die elk uit vijftien letters bestaan. Lincoln werd in een theater neergeschoten, dat ‘Kennedy’ heette. Kennedy vond de dood in een auto van het werk ‘Linoln’. Booth vluchtte na de moord uit het theater weg en werd opgepakt in een warenhuis. Oswald schoot van op een warenhuis en vluchtte in een theaterzaal, waar hij werd gevangen genomen. Beiden werden vermoord nog voor hun rechtszaak begonnen was.
Een week voor Lincoln neergeschoten werd, was hij in Maryland, Monroe. Een week voor Kennedy werd doodgeschoten, was hij bij de filmster Marilyn Monroe.

autoloos experiment

Sinds meer dan een week hebben we onze auto verkocht. Bedoeling is zoveel mogelijk zonder auto door het leven te gaan. Benieuwd of dit echt zal lukken. En wanneer het echt nodig is, is er nog altijd Cambio om ons uit de nood te helpen.

De redenen zijn voor de hand liggend. Sinds de uitbreiding van ons gezin tot 4 kinderen, zitten we met een transportprobleem. En ofwel moesten we een grotere auto (met 7 zitplaatsen) kopen, ofwel ons leven zo organiseren dat we in het algemeen bijna geen auto meer nodig hebben. Na meer dan 5 jaar permanent over een auto te beschikken, is de tweede mogelijkheid reeds zo een uitdaging, dat het alleen al daarom de moeite waard is het te proberen. Dat dit financieel en ecologisch ook een mooier resultaat geeft, is daarenboven mooi meegenomen. Maar de grootste aanpassing zal tussen de 2 oren zitten, vermoed ik.

dipje

Jawel,  bijna een jaar na mijn eerste schuchtere pogingen iets van deze blog te maken, mijn eerste sereuze “dip” achter de rug. De inspiratie was op, de interesse weg; de wil om even tijd te nemen en rustig na te denken had plaatsgemaakt voor de oppervlakkigheid van Facebook.
O jawel, ook ik ben als een blok gevallen voor het flitsende Facebook, met korte sloganeske uitroepen, idiote spelletjes en vooral, waanzinnig veel foto’s. Eigenlijk is dat nog het enige interessante: de foto’s. Mensen (ironisch genoeg ‘vrienden’ genaamd) die je al jaren niet meer gezien of gesproken hebt, meestal omdat de omstandigheden maken dat je veel moeite zou moeten doen om degelijk contact met elkaar te houden (terwijl de relatie het blijkbaar niet waard is die moeite te doen) kan je nu zonder veel moeite volgen in hun dagdagelijkse bezigheden. Het is te zeggen, wat ze van die dagdagelijkse bezigheden prijsgeven aan Facebook. Want het echte leven kom je er niet tegen, enkel wat virtuele extracten. Zalig oppervlakkig.
Voor de duidelijkheid; mijn relatie met Facebook is er één van liefde-haat.