Het voelt aan alsof het een soort “eerste tekst” moet zijn, over “het waarom van een weblog”. Of een hele uitwijding die het schrijven moet rechtvaardigen als “meer dan navelstaarderij”, meer dan een blinde drang naar onsterfelijkheid.
Niets van dit alles dus. Enkel de aanduiding dat dit het begin is van iets nieuws, een experiment, een kennismaking met een wereld die niet de mijne is, een luttele bijdrage aan een oneindige cyberspace.
Maar wat te denken over het publiek? Stel je voor dat je dag na dag schrijft, weken lang, maanden lang. En er schrijft nooit eens iemand een reactie, meer nog, er komt nooit eens iemand langs. Zou je dan nog schrijven? Kan iemand alleen voor zichzelf schrijven, zonder ooit de gedachte “wat als iemand dit leest, hoe zou die dit begrijpen”?
Zou je je dan eenzaam voelen?
Begin
november 30, 2007 door euclidescato
3 Reacties
Reageer
algemeen
-
meest gelezen
-
Recente reacties
euclidescato op hoe toeval soms heel ver kan… Cale op hoe toeval soms heel ver kan… naoual op eerste toespraak president Bar… Berthe op romantiek op valentijn? euclidescato op autoloos experiment johan lamarcq op autoloos experiment Naouallekeuh op “getuigenissen” Kina op “getuigenissen” Luna op de ontdekking van de heme… Luna op achterwaarts geplaatst in
Archief
Meta
-
Blog Stats
- 6,622 hits
ik denk dat je toch verder schrijft , je voelt je dan tuurlijk een beetje eenzaam , maar alleen voor jezelf schrijf je voort ,,
je kunt natuurlijk niemand dwingen je teksten te lezen maar er zal , denk ik , altijd IEMAND zijn (in u geval -ik natuurlijk) die dat zal lezen
Na een maand moet ik eraan toevoegen dat het inderdaad klopt: je blijft gewoon schrijven. Natuurlijk is het leuker om reactie te krijgen, maar als motivatie om te blijven schrijven doet het er niet zoveel toe (voorlopig toch). Het experiment blijft lopen dus misschien moet ik binnen enkele maanden mijn mening herzien.
ja doet da maar!!!!