oliebron?

Reeds een half uur stond de auto, een oude Volvo diesel, met draaiende motor voor onze deur te draaien. Zelf had ik het nog niet opgemerkt, maar mijn lieve vrouw lag met open raam op bed wat te rusten, dus zij kon van de eerste rij meegenieten. De dieselgeur was na verloop van tijd niet meer te harden, dus vroeg ze mij iets te doen.
Mijn ridderlijke neiging volgend, stapte ik dapper (met de keukenhanddoek nog in de hand) naar buiten, mij terdge bewust van het heikele karakter van mijn missie. Niets zo gevaarlijk als een woeste buurman.
Ik stapte vervaarlijk op de auto met draaiende motor af en merkte tot mijn verbazing dat er niemand achter het stuur zat.  Enkele jongeren aan de overkant van de straat hielden mij nauwlettend in het oog en hoorden duidelijk bij de eigenaar van de auto. Ik sprak ze aan en na enkele mninuten kwam de chaufeur naar buiten. Mopperend zetten hij zijn auto af, mij daarbij verwensingen naar het hoofd slingerend.  Mij schoot de campagne van de Vlaamse Gemeenschap door het hoofd: “U zet uw motor nooit af want u hebt een oliebron?” Dat hield ik maar wijselijk voor mezelf, en zonder veel antwoord ging ik glimlachend naar binnen. Een goede buur is tenslotte altijd beter dan een verre vriend.