Krakau dag 3 – Auschwitz Birkenau

Meer dan 1 miljoen bezoekers per jaar in Auschwitz I. Het massatoerisme overspoelt de nagedachtenis van meer dan een miljoen slachtoffers. Aan de ingang staan grote borden: niet eten, niet roken, geen kinderen, niet in badpak betreden, geen foto’s, enz… Rondom ons piepen en klikken de fototoestellen aan één stuk door. Meest begeerde foto: jezelf laten vereeuwigen op de “place of the crime”. De gids loodst ons professioneel langs vakkundig opgestelde exposities met bergen menselijke haar, gedragen schoenen, kammen, brillen en koffers. Snel, snel, want na ons zijn opnieuw 30 wachtenden. De Duitse efficiëntie krijgt hier een tweede leven. Klik, klik, de foto is belangrijker dan de ervaring. We moeten toch kunnen bewijzen dat we er geweest zijn.
Auschwitz II – Birkenau trekt duidelijk veel minder belangstellenden. De impact van de ervaring is hieraan omgekeerd evenredig. Een uitgestrekte vlakte wordt doorkruist door een spoorlijn die zich in drie splitst. Langs de ene kant een eindeloos veld van (restanten van) houten barakken. Langs de andere kant een eindeloos veld van lage stenen gebouwen. Aan de horizon links en rechts de twee opgeblazen crematoria. En tussen die ruïnes staat het monument voor de slachtoffers. De stilte over het terrein is verpletterend.