Als je frontaal op een (blote) zwangere buik (7 maand) mag kijken, en je stelt je daarbij voor hoe diezelfde buik is in niet-zwangere toestand, dan zweeft er één woord door het hoofd: GROOT. We kunnen het het voorrecht van de man noemen, om hiervan zo visueel bewust te zijn, aangezien dit vanuit ons perspectief het meest opvalt. Een nog groter voorrecht van de man is de mogelijkheid om met je blote oor de hartslag van de baby door de buik heen te kunnen horen. Als het helemaal stil is in de kamer natuurlijk. Met dank aan Bénédicte voor deze fantastische tip.
Geniet maar van de dikke buiktijd….want voor je het weet is het voorbij, maar dan heb je wel iets anders om met verwondering naar te kijken!
Het voorrecht van de man is die dikke buik te bekijken, aan te raken, te beluisteren. Het voorrecht van de vrouw is die dikke buik dag in dag uit te dragen. Maar of dat altijd een voorrecht is, daar ben ik nog niet helemaal aan uit.
Ik weet wel dat het dikke-buiken-voorrecht altijd iets dubbelzinnigs is: enerzijds kunnen de laatste zwangerschapsweken nu niet snel genoeg voorbijvliegen, want ik ben het bij momenten echt beu! Altijd weer diezelfde kleren, altijd dat gesleur, puffen, zuchten, ongemakkelijk zitten, liggen, staan, lopen … Anderzijds weet ik nu al dat ik die dikke buik ga missen als die over enkele maanden weg zal zijn. Dat voortdurende gewoel vanbinnen, het is toch iets speciaals. Ik ben blij dat ik het met de nodige ongemakken, maar zonder problemen mag meemaken.
profiteert er maar van, want binnenkort krijgt gij elke avond zo van die gehuil en dergelijkee… maar dat is toch wel steeds een bewondering. groetjes
bah, had net hele reactie bijeengefrutseld, crasht m’n Windows … ‘t zal voor een volgende post zijn, *grmppff*
al bij al: proficiat morgen hé, en nog vele romantische erwtjes toegewenst!
(valt volledig uit de lucht) erwtjes???? Waaaaaaaaaaar? lekker!!!!!!!!!!!