39 weken zwanger, en het lijkt wel alsof we 2 weken over tijd zijn. De telefoon belt maar, en de mensen vragen maar “èn ?”. Alsof we het zouden verborgen houden, als de baby (uit)eindelijk daar is.
Anderzijds ook hartverwarmend. De baby heeft als meer “persona” dan “individueel bestaan”. Niet alleen in ons hoofd, maar bij velen rondom ons krijgt hij al een plaats, een soort verzekering “je mag er zijn”…
Ja ja, mijn melige kant begint boven te komen.
Maar wacht, tot de baby daar echt is, dan zal het melige gehalte pas echt hoge toppen scheren.
Nu begint het toch echt spannend te worden hé? Letterlijk en figuurlijk…
Ik wens jullie samen een vlotte bevalling!
melig?????? gij?????? NEEEEEEEEEEEEEEEUUUUUUUUUUUUUUUUH!!!!!!!!!!!!! :p