Het wordt gaandeweg frustrerend. Weeën die komen en gaan, als eb en vloed. Of als de zon vandaag; heel beloftevol maar niet echt genoeg om overtuigend te zijn. Waarschijnlijk een goede les in geduld. Gelukkig gaan we voor een thuisbevalling. In het ziekenhuis had een ongeduldige vroedvrouw reeds lang een bakster gestoken, of nog erger, de vliezen gebroken. Wij kiezen liever voor de zachte methode: het hele huis kuisen, en dan nog een avondwandeling.
Spannend…maar het komt wel goed! Wedden dat de baby op ’stille zaterdag’ komt?
Goede moed!
… en avondwandeling!
wat een idee