En Lucas begint te kruipen, weliswaar achterwaarts.
Misschien wil hij ons leren dat we eerst achteruit moeten, voor we vooruit kunnen.
Eerst moeten we met ons verleden “klaar” zijn voor we ècht verder kunnen gaan.
oktober 21, 2008 door euclidescato
En Lucas begint te kruipen, weliswaar achterwaarts.
Misschien wil hij ons leren dat we eerst achteruit moeten, voor we vooruit kunnen.
Eerst moeten we met ons verleden “klaar” zijn voor we ècht verder kunnen gaan.
zooooooooo filosofisch kan lucas nog ni denken hoor :p
Ieder kind kruipt op zijn eigen soms eigenaardige manier! Ik denk dat Lucas achteruit kruipt om zo flink een aanloop te nemen…
Groetjes,
Tante Mieke
En Lucas brabbelt er ook vrolijk en luidruchtig op los … vermoedelijk ook achteruit want het is nu niet bepaald verstaanbaar.
Dat dit geen teken van achterlijkheid is, bewijst het feit dat hij naar de poes kijkt en reikt (met uiteraard veel onverstaanbaar gebrabbel) als je het woord ‘poes’ zegt …
Oef, de eeuwig ongeruste mama weer even gerust gesteld over de verstandelijke vermogens van haar zeer ondernemende, vrolijk-luidruchtige, veel-te-snel-groot-wordende zoon.
Das mooi gezegd, maar de tijd dringt en we kunen niet alles afhandelen hé. Time is money these days (jammer genoeg
)
Groetjes, ook aan Lu(no)cas, haha